आईचे मरण
चुकतो काळजाचा ठोका , पावूल वाजताना
शिकविले हातांना मी , जोडण्या दोन्ही कर
जप करितो मी कवितेचा , मानुनी शब्द ईश्वर
ऐकू कधी येतो , दबका आवाज मृत्यूचा
सोसुनी झाले सारे , तरी अंगावर येई काटा
नात्यांच्या सुटता गाठी , पोरका होतो देह
ओलावती पापण्या अजुनी , फुलपाखरू तडफडताना ...
BHAGWAN NILE
देठात थर्थरे अंधार , झाडे सळसळताना
गूढ , अगम्य गर्तेत , मन फिरते सैरावैरा
तुटते जगण्याची उमेद , सावली फितुरताना
शिकविले हातांना मी , जोडण्या दोन्ही कर
पुसले स्वताच डोळे मलाच समजावताना
जप करितो मी कवितेचा , मानुनी शब्द ईश्वर
पचविले कैक दुख्ख , वेदना संचारताना
ऐकू कधी येतो , दबका आवाज मृत्यूचा
फुटतो बांध धीराचा , पणती सावरताना
सोसुनी झाले सारे , तरी अंगावर येई काटा
फोडता आईने टाहो , मरणाशी झुंजताना
नात्यांच्या सुटता गाठी , पोरका होतो देह
No comments:
Post a Comment